Namaste dear all
Verontschuldig mij m'n lànge afwezigheid op deze virtuele stek. Een duistere orkaan woedde over m'n leven en verhinderde mij een tijd deftige stukjes te schrijven.
And now I'm back...
I hope you all didn't miss too much. Misschien stellen jullie zich de vraag hoe het in China is afgelopen? Nou dat was best een avontuur, maar veel meer dan er in de vorige posts staat valt er nou ook weer niet meer te vertellen.
De uitstap naar Beijing was eerder onplezant in die zin dat een voedselvergiftiging mij gegrepen heeft. Toch heb ik op de chinese muur gelopen en die is wel heel lang moet ik zeggen, maar zo imposant nou ook weer niet. Het feit dat er hordes chinezen opliepen, nederzettingen rond gebouwd waren en in de verte de snelweg raasde, maakte dat het er toch net iets minder iddylisch uitzag. De chinese muur is slechts op bepaalde delen geopend voor bezoek, en daar is het dan ook verdomd druk. Beetje vergelijkbaar met de zeedijk van Blankenberge op topdagen. Maar.. steil is hij wel ! Hij volgt de natuurlijke glooiing van het (ruw bergachtige) landschap ^^.
Verder was ook de Lamatempel de moeite waard. Een oud tempelcomplex, hoewel ook volledig gerestaureerd -_-, waar voornamelijk tibetaanse boeddhisten verbleven alsook de vroegere dalai lama's. In de hoofdtempel achteraan het complex bevond zich een massief houten Boeddha die wel 18 meter hoog was. Dat was op z'n minst imposant. Jammer dat we daar geen foto's mochten van nemen. Verder heb ik een grote gebedsmolen wat rondjes doen draaien. Er stond een mantra op geschreven in een schrift dat niet tibetaans en niet devanagari was, dus ik kon het niet lezen. Volgens mij was het het ranjana-schrift, hoewel het ook een variatie daarop kon geweest zijn. Doorheen de tijd zijn er veel adaptaties van indische schriften aangenomen om sanskritmantra's in sino-tibetaanse talen te schrijven.
Op het pleintje voor de hoofdtempel van het Lama-complex bevond zich een grote metalen container waarin constant wierook geofferd werd. Ook dit vond ik best fascinerend. Waar de meeste historische sites opgekalfaterd zijn, herschilderd, gerestaureerd en dus nog weinig authentiek overkomen en bovendien enorm drukbezocht zijn allemaal, was het een mooi zicht om mensen actief het boeddhisme te zien belijden. Wierook werd devoot aangestoken, waarna met de knieën op een kussen werd neergezeten, de wierookstokken (van die grote he, niet van die kleintjes van bij ons) hoog boven het hoofd gehouden, gebeden en wensen prevelend voor een tijdje, waarna ze ze in de container deponeerden, waaruit vaak grote vlammen en een dikke, naar salie ruikende rook oprezen. Doordat het de hele dag regende en door de lage bewolking werd een heel zwoele sfeer gecreëerd. Maar nu weet ik tenminste dat chinezen wel geloven :)
Verder viel er niet echt veel te zien, mede ook danzij de smog :p Die was in Beijing nog vijf keer zo erg als in Tianjin. Uhm... fastfood, beton, bruggen, lichtjes, chaotisch verkeer, grijs, oneworldonedream-logo's... dat was het zowat. Mijn excuses voor deze eerder negatieve kijk op china, maar eens de nieuwigheid er wat af was, kon het mij echt niet meer boeien. Ik begrijp nu heel goed waarom chinezen zo gek zijn op onze cultuursteden.
Hier sluit ik het hoofdstuk China dan af. Indien iemand opmerkingen heeft over bepaalde zaken, of nog vragen, mag je ze me altijd stellen ^^
Volgende posts zullen eerder over herexamens gaan, bollywooddans, nieuw kot, het belang van orde en netheid, de mentale omzwervingen van een vergeten watergeestje en kavani-grammatica alsook pelgrimrituelen... (en nog veel meer he ;)
Bye ^^
1 opmerking:
Flink van je om je China-relaas af te werken ;) En hopelijk wordt je volgende bezoekje er een van tibetaanse tempels en besneeuwde bergtoppen...
Kusjes uit het groene woud !
xxx
Een reactie posten