Over Amlaan, hindoeïsme en een nieuw jaar.

Namasté

Long time no see, hm? Ben hier nog eens terug. Eerst en vooral de beste eindejaarswensen aan iedereen. Da's waar, 2008 zit er op en een nieuw jaar wendt zich aan. Midwinterdag is gepasseerd en de dagen zullen zich weldra weer lengen. Venus schittert al enkele dagen helder in het zuiden, het is een mooi beeld vanuit het raam van m'n kot. En het is heel erg koud naar Belgische maatstaven. Maximumtemperaturen die nog niet boven het vriespunt uitsteken, het is me wat. Ik kan er best van genieten.

De examens komen er aan. Een beetje vreemd om een nieuw jaar te starten met studeren en examenstress (hoewel we dat gaan proberen tegen te gaan). Maar zoveel maak het eigenlijk niet uit. De dagen volgen mekaar sowieso op, zonder onderscheid of het nu een feestdag is of een nieuw jaar. Een nieuwe ochtend is altijd daar.

Als ik terugkijk op 2008 kan ik zeggen dat het toch (voor mij) weer een bewogen jaar is geweest. Ik heb veel bijgeleerd over mijzelf, over mensen, over de wereld. Ben naar China geweest, naar Florida, prachtige dingen gezien, goede vrienden leren kennen, veel gedanst, en zelfs een toekomstige werkzekerheid ! Maar ook tweemaal zwaar ziek geweest, in ziekenhuis gelegen, en strubbelingen met ouders en vrienden. Allemaal zaken waar een mens kan uit leren. Dat probeer ik ook... Daarom hoop ik dat 2009 een helder en duidelijk en mooi jaar mag worden, en minder troebel dan 2008. 'Amlaan' met andere woorden.

Ik hoop dat iedereen verder zijn eigen pad mag bewandelen, waarin zelfbewustwording en innerlijke vrede een onderdeel mogen zijn. Ik ben het voorbije jaar weer beginnen geloven... in het feit dat dit alles, deze hele wereld, niet zomaar bestaat. Het besef dat we echt wel deel uitmaken van een prachtig geheel, iets dat niet zozeer buiten ons staat, maar dat ons doordringt en verbindt. Er is Licht naast het licht dat wij met onze ogen zien.

Dat neemt niet weg dat het hindoeïsme nog steeds m'n favoriete godsdienst is. Man wat hou ik van de vele lagen in die godsdienst, de geschiedenis die het doorstaan heeft, de ontwikkeling, de wortels, de mythologie, de rituelen en het praktijkgedeelte en de ongedwongenheid ervan.

Goede voornemens voor 2009 zijn onder andere om wat vaker te gaan zwemmen en meer te bewegen. Gezond eten ;) en een beetje meer discipline kweken. Momenteel is't blok, en 't is niet dat ik niet studeer, maar iets kleins is voldoende om mijn aandacht af te leiden. En 'k heb niet zoveel zin om te koken de laatste tijd... Daar kruipt zoveel tijd in he, en boodschappen doen, bah ! Kon ik maar elke dag op restaurant gaan, haha. Neenee, ik zorg wel dat ik doorvoed blijf, want op een lege maag studeren gaat niet bepaald zo vlot.

Dit alles gezegd zijnde, zal het waarschijnlijk 2009 zijn eer ik nog iets van mij laat horen. Een van m'n goede voornemens is onder andere om wat vaker te schrijven hier... Al was het maar voor mezelf, aangezien ik niet denk dat er nog veel mensen deze pagina bezoeken. Maar we gaan zien wat er van dàt goed voornemen zal terecht komen. Zoals met alles valt dat totaal niet te voorspellen (en misschien zeker niet als het ik is die dit zeg...)

Phir milenge !

-xXx-

Florida

Hii, how are you??

Deze zin heb ik enorm vaak gehoord de laatste weken. Amerikanen zijn (over het algemeen) zo vriendelijk. En ze menen het echt. Alleen jammer dat ze je niet langer dan vijf minuten onthouden.

Florida was echt een super reisje ! We hebben mooi de toerist uitgehangen en pretparken, waterparken, shoppingcentra en Miami bezocht ^^ De Amerikaanse cultuur is volledig anders dan de Europese cultuur, het valt moeilijk te beschrijven hoe het nou werkelijk was. Orlando is alleszins een leuke stad... de stad van de feel good. We zaten gelogeerd in het Sheraton Safari Hotel, maar eten zat niet inbegrepen, dus gingen we elke dag naar de supermarkt, of een food-court (of -plaza, as you wish), of naar een fastfood-keten. 

Normaal was gepland dat we een villa in Inverness en een auto tot onze beschikken zouden hebben, maar door tegenslag en extreem strenge wetgeving raakten we aan geen auto. Daardoor leek het nogal nutteloos om opgesloten in een villa te zitten, zonder dat we ons konden verplaatsen. Cedric zocht dus vlug een noodoplossing, en die diende zich aan in het Sheraton Safari hotel, dat in de buitenbuurt van Orlando lag, net bij de vele pretparken. Nou, al bij al werd dat toch nog super! 't Was een mooi hotel, met sjieke kamers en zo. En van daaruit konden we ons makkelijk verplaatsen met taxi. Een auto ging sowieso ook geld gekost hebben...

Onze eerste week werd de drukste, waarin we de omgeving wat verkenden, en uitstapjes maakten naar Seaworld, Disney's Typhoon Lagoon, Premium Outlet Mall en Busch Gardens Africa (in Tampa). Vier superleuke uitstapjes ! Seaworld had een dolfijnshow die me nog jaren zal bijblijven... De reusachtige golven in Typhoon Lagoon mis ik nog elke dag... De Outlet Mall had kleding en schoenen aan belachelijk lage prijzen en de rollercoasters van Busch Gardens waren pure fun. Meer valt te zien op foto's en op het filmpje dat ik ook zal proberen te uploaden bij deze post.

In Typhoon Lagoon heb ik een indische familie ontmoet, die waren zooo sympathiek ! Kheb er een klein uurtje mee staan praten, over werkelijk van alles. Belgie, Amerika, India, frieten, recycleren, bier, studeren, de dikke mensen in Amerika, etcetera. Haar naam was Anu, en zijn naam Raj (koning). Ze was werkelijk een beetje overd

onderd toen ik een paar woordjes Hindi sprak (haar eigen kinderen spraken zelfs geen Hindi).

En ja, de mensen zijn er werkelijk zo dik. In Typhoon Lagoon werd ik er eventjes niet goed van eigenlijk, hoe erg dat ook mag klinken. Overal waar je keek zag je overpuilende buiken en zo. Heel ongezond... maar hoe leven de Amerikanen dan ook? De fastfoodketens tieren er welig... Gewone restaurants heb ik er niet gezien... behalve dat leuke indische restaurantje dan waar we eens geweest zijn :)

Wat ons ook opviel is dat alles met kredietkaarten betaald wordt. Tot hamburgers en taxiritten aan toe ! Kaart doorschuiven en voila, klaar is kees. Niet moeilijk dat het land in een economische crisis zit als alles op krediet wordt betaald.

Na de eerste week gingen we naar Miami voor twee dagen, per trein. Dat was een aparte ervaring. Miami was reeds zo anders dan Orlando. Veel ruiger, en duurder. Ik vertel er later nog wel eens meer over. Veel vond er ik alleszins niet aan. Het regende van tijd tot tijd, de rode vlag hing uit aan het strand, en veel wind, bijna stormachtig (wat eigenlijk nog leuk was). Maar er viel gewoon niet veel te beleven, tenzij je veel geld hebt. 

Dus toen gingen we terug naar Orlando voor nog wat rustige ontspannende vakantie. En dat lukte heel goed ^^ Met spijt namen we afscheid van Orlando, en ik had serieus wat tijd nodig om terug te wennen aan Belgie, dat zo anders is ! Grijzer, en kouder en onvriendelijker... maar misschien ook wel echter :) 

Sri Sri Durgapuja 2008 @ Köln !!

Namaste ! 

Bijna drie weken terug bevond ik me nog in Keulen, nu heb ik reeds een reis van twee weken naar Florida achter de rug. Over die reis vertel ik later meer, maar nu had ik het graag nog even gehad over de Sri Sri Durgapuja in Keulen.

Nou, 't was dus heel leuk. Na een lange rit door weer en wind (het waaide en regende en was nogal koud die dag), kwamen aan in het cultureel centrum waar we moesten zijn. Over het algemeen vond ik het wat vreemd allemaal. Het was een typisch Bengaals feest en er waren reeds enkele families die in de grote zaal wat praatten, keuvelden en kennis maakten. In de hoek van de zaal stond een podium met een groot Durga beeld op. Enkele mensen zaten op het tapijt op het podium al wat te bidden of mss gewoon te praten.

Terwijl wij daar ook wat rondhingen, kwam langzaam meer volk toe en rond vijf uur startten de programma's. Veel snapte ik er niet van. En dat was niet omdat het in het Bengaals was of zo. Er leek gewoon weinig structuur in het geheel te zitten. Maar dat stoorde mij niet. Intussen verdwenen wij achter de coulissen om ons op ons gemak op te tutten.

En toen gebeurde het !! Iemand kwam ons melden dat Irina en ik om zeven uur moesten optreden. Dat was over een half uur reeds. De stress die er al was, werd opeens drie keer zo erg. En tegelijk moest ik me dan zodanig vlug klaarmaken dat ik amper de tijd had om er nog over na te denken. Ik overliep het dansje nog even in mn hoofd, en toen moest ik op. M'n hart bonsde in mn keel.

Het moment dat je opkomt is altijd zo iets vreemds. Ik wou echt weglopen, maar je weet dat dat niet 

kan... En dan kom je op dat podium, zet je over je angst, en gaat de stress langzaam weg. Tegen het einde van het liedje kon ik er al wat van genieten. Maar voor ik dat goed en wel besefte was het voorbij ! Nou nou... had ik hier nu zo lang voor geoefend? Ik was eigenlijk wat ontgoocheld. Vooral omdat ik er ondertussen was achtergekomen dat optreden helemaal zoooo eng niet is. We namen een gele roos in ontvangst en verdwenen toen van het podium. Het publiek was alvast heel enthousiast geweest, dus ik was wel blij ^^

Ik ging vervolgens aan de tafels zitten, bij de familie van Irina en Tillo en de mama van Ayla, die ons gevoerd had. De meisjes van Gori kaDance bleven echter achter de coulissen, zich optutten en outfits aandoen en bracelets en oorringen en juwelen en valse haarstukken en zo. Zij zouden zo (na de overheerlijke indische maaltijd) optreden. Eerst Nimbooda in zigeunerstijl, daarna Irina met een dansje uit haar kindertijd (wat heel knap gebracht was, gezien het feit dat ze het al die jaren niet één keer meer herhaald had), en daarna nog Aaja Nachle. Opnieuw veel applaus en enthousiasme.

Ik had me intussen reeds omgekleed, maar het publiek wou een bisnummer. Namelijk Kajra Re nog eens, maar dan met z'n vijven, en niet alleen Irina en ik. Nou, ik spoedde me achter de coulissen, en liet een spoor van westerse kleding achter in de gang terwijl ik me terug in indische outfit schoot. Tijd om mn tulband opnieuw aan te doen was er echter niet meer. Ben dan maar zonder tulband het podium opgeschoten, en was het niet van die vriendelijke meisjes achter de coulissen geweest, had ik mn kousen nog aangehad...

Deze keer voelde me toch al een stuk relaxer, en ik probeerde me iets meer te geven. Mensen vanop de eerste rij begonnen mee te dansen... de sfeer zat er in. Op het einde groot applaus. Wii, ik was tevreden ! En de mensen in Keulen waren ook content ^^ We kregen nog allemaal een roos, en veel schouderklopjes achteraf. Dat was zo fijn, als je weet dat die mensen ervan genoten hebben. 

Om eerlijk te zijn, ik vond dat ik helemaal niet zo schitterend gedanst had. Vooral qua enthousiasme en overtuiging... het kon nog veeeel beter, bewegingen groter maken en zo, krachtiger overkomen... maar ach :) Dan weet ik dat weer voor de volgende keer, he.

Na dat alles bleven we nog een tijdje praten en van de sfeer genieten, maar rond elf uur wendden we ons toch huiswaarts. Het was nog een lange rit, maar we haalden het. Tegen drie uur dertig lag ik toch in m'n bed. Het was een mooie dag ! En ik ben blij dat ik die ervaring mocht meemaken.

Begin van nieuw schooljaar = chaos

Namaste

Ik was de laatste weken af en toe komen piepen hier, en altijd dacht ik van 'oh, ik moet dringend nog eens iets schrijven', maar het ding was dat ik gewoon nooit wist WAT ik nu precies moest schrijven. Het is niet dat er niets gebeurt, oh nee, verre van.

Zondag is er het optreden in Keulen waar ik toch al lichtjes nerveus voor begin te worden... waaah. Kheb mn outfit al, waaronder een prachtige rode tulband ^^. Deze week trouwens veel repetities achter de rug. Irina is een geestige en de oefensessies verlopen vlot. Tis leuk om er weer eens mee bezig te zijn. Ik kan me er wat in afreageren he. Donderdag is er trouwens alweer de eerste bollywoodles van Gwenda.

Daarnaast ook steeds weer problemen bij het vinden van een fiets die werkt... Alsook problemen met de betaling van telenet-internet. Door dat en andere gebeurtenissen, loop ik de laatste tijd iets nerveuzer dan anders... straks neem ik een rustig bad, dat zal deugd doen. Zo'n heet bad doet echt wonderen. Volledig afgesloten van de buitenwereld terwijl je voelt hoe het warme water je sust en kalmeert. Hmm.

De lessen zijn ook weer volop bezig, en daar geniet ik wel van. Vreemd genoeg...

Volgende week dinsdag echter zal ik er een tijdje niet zijn. Ik vertrek dan voor twee weken naar Amerika, meer bepaald Florida. Het beloofd een super reisje te worden, dus ik kijk er enorm naar uit. Alleen de gedachte om nog twee weken zon op mn snoet te ervaren... ja ja.... hmm super ^^ Dan ben ik helemaal klaar voor de winter. En heb ik nieuwe verhaalstof voor op mn blog. Kan al bijna niet meer wachten :D

Tot later !

xxx

Slaap zacht, Sterrenpracht

bi-n-nûr ish-shams !

Tis een weekend zoals we al lang zo geen meer gehad hebben. Zonnig, met andere woorden, en warm.. en zomers..! Ben gisteren tussen het studeren door even naar de Tuin van Kina geweest aan de Sint-Pietersabdij. Het is onvoorstelbaar hoe één klein uurtje van intens genieten iemands gemoed volledig kan rechthouden. Ik denk dat ik straks ook weer eventjes ga, want ik lijk er achteraf beter door te studeren.
Het einde van de herexamens is bijna in zicht. Ik verveel me bijna dood. Gelukkig ben ik soms eens ongehoorzaam aan mezelf of ik zou eindeloos gefrustreerd zijn. Ik moet zeggen dat dit de meest warrige chaotische examenperiode ooit was. Het lijkt elke keer weer een beetje erger te worden.. maar uiteindelijk sla ik me toch wel overal door.

Ik was vorige nacht wat onrustig en ben dan maar op het badkamerdak geklauterd en naar de sterren gekeken voor een tijdje. Het waren er opmerkelijk veel, en dat is vreemd zo midden in het stad. Veel zeiden ze niet, maar hun schittering ging tot in mn hartje ^^ i luv starry nights !
Hoe zou het zijn om onder een heldere sterrenhemel te leven, in plaats van een gouden zon? Een beetje zoals de woonplaats van de goden in de Mahabharata (indisch epos), of als de Elfen van Cuiviénen (Tolkien). Jammer dat wij meestal slapen als de sterren schitteren en de lichtvervuiling onze hemel overbelicht.
Als je een tijdje naar de sterren kijkt kun je soms een heel vreemd wijds gevoel krijgen. Alsof je voor een moment werkelijk snapt hoe nietig wij zijn. Ik vind het een heel rustgevende gedachte dat de sterren er altijd zullen zijn. Nou niet altijd, maar vanuit het perspectief van een mensenleven... Ach soit, kijk gewoon zelf eens langer dan 5 minuten naar een sterrenhemel en dan snap je misschien wel wat ik bedoel :)
Maar na het sterrenkijkmoment voelde ik me wel beter en sliep ik heel goed.

Dit gezegd zijnde (ik had gewoon zin om nog iets te schrijven), ben ik er dan weer eens vandoor !
Adieu !

Arabisch V

as-salâm 3aleykum...

Morgen schriftelijk examen Arabisch V.. Ik vrees voor een miniramp. Het gaat niet zo goed met mijn studies. Ik weet niet wat er gebeurt maar de concentratie is volledig zoek.. en de motivatie ook. Nu goed, er zijn er zoveel die hier door moeten, dus dan moet dat van mij ook maar zeker. Ik hoop alleszins dat het nu wat rustiger wordt, want het was een bewogen vakantie. En ik hoop dat er na de examens nog een stukje 'ontspannende' vakantie komt...

Verder liggen mijn schrijfsels stil. Oraean wacht vol ongeduld om verder op avontuur te gaan - als hij zou weten wat hem te wachten stond zou hij waarschijnlijk niet zo ongeduldig zijn -, maar ik heb wel vorderingen gemaakt in het ontwikkelen van een grammaticaal uitbundige sterrentaal, het Mlauä. Het is een soort ruwer en verfijnd (nogal paradoxaal he) Sanskrit/Prakrit geworden.

Ik hoop echt dat er na de herexamens nog een reisje komt, dat zou zo leuk zijn. Het dansen is nu ook weer gestart, en op 4 oktober ligt er zelfs een klein optreden in Keulen in't verschiet. 't Betreft een voorstelling voor de indische gemeenschap van Keulen of zo, die dan een paar dagen durende Durga Puja (feestelijkheen en rituelen voor de godin Durga) houden. Ik kijk er reeds naar uit !

Nu ga ik afsluiten en verder studeren, het wordt een lange nacht.

ma3a s-salâm !

China update after all

Namaste dear all

Verontschuldig mij m'n lànge afwezigheid op deze virtuele stek. Een duistere orkaan woedde over m'n leven en verhinderde mij een tijd deftige stukjes te schrijven.
And now I'm back...
I hope you all didn't miss too much. Misschien stellen jullie zich de vraag hoe het in China is afgelopen? Nou dat was best een avontuur, maar veel meer dan er in de vorige posts staat valt er nou ook weer niet meer te vertellen.

De uitstap naar Beijing was eerder onplezant in die zin dat een voedselvergiftiging mij gegrepen heeft. Toch heb ik op de chinese muur gelopen en die is wel heel lang moet ik zeggen, maar zo imposant nou ook weer niet. Het feit dat er hordes chinezen opliepen, nederzettingen rond gebouwd waren en in de verte de snelweg raasde, maakte dat het er toch net iets minder iddylisch uitzag. De chinese muur is slechts op bepaalde delen geopend voor bezoek, en daar is het dan ook verdomd druk. Beetje vergelijkbaar met de zeedijk van Blankenberge op topdagen. Maar.. steil is hij wel ! Hij volgt de natuurlijke glooiing van het (ruw bergachtige) landschap ^^.

Verder was ook de Lamatempel de moeite waard. Een oud tempelcomplex, hoewel ook volledig gerestaureerd -_-, waar voornamelijk tibetaanse boeddhisten verbleven alsook de vroegere dalai lama's. In de hoofdtempel achteraan het complex bevond zich een massief houten Boeddha die wel 18 meter hoog was. Dat was op z'n minst imposant. Jammer dat we daar geen foto's mochten van nemen. Verder heb ik een grote gebedsmolen wat rondjes doen draaien. Er stond een mantra op geschreven in een schrift dat niet tibetaans en niet devanagari was, dus ik kon het niet lezen. Volgens mij was het het ranjana-schrift, hoewel het ook een variatie daarop kon geweest zijn. Doorheen de tijd zijn er veel adaptaties van indische schriften aangenomen om sanskritmantra's in sino-tibetaanse talen te schrijven.

Op het pleintje voor de hoofdtempel van het Lama-complex bevond zich een grote metalen container waarin constant wierook geofferd werd. Ook dit vond ik best fascinerend. Waar de meeste historische sites opgekalfaterd zijn, herschilderd, gerestaureerd en dus nog weinig authentiek overkomen en bovendien enorm drukbezocht zijn allemaal, was het een mooi zicht om mensen actief het boeddhisme te zien belijden. Wierook werd devoot aangestoken, waarna met de knieën op een kussen werd neergezeten, de wierookstokken (van die grote he, niet van die kleintjes van bij ons) hoog boven het hoofd gehouden, gebeden en wensen prevelend voor een tijdje, waarna ze ze in de container deponeerden, waaruit vaak grote vlammen en een dikke, naar salie ruikende rook oprezen. Doordat het de hele dag regende en door de lage bewolking werd een heel zwoele sfeer gecreëerd. Maar nu weet ik tenminste dat chinezen wel geloven :)

Verder viel er niet echt veel te zien, mede ook danzij de smog :p Die was in Beijing nog vijf keer zo erg als in Tianjin. Uhm... fastfood, beton, bruggen, lichtjes, chaotisch verkeer, grijs, oneworldonedream-logo's... dat was het zowat. Mijn excuses voor deze eerder negatieve kijk op china, maar eens de nieuwigheid er wat af was, kon het mij echt niet meer boeien. Ik begrijp nu heel goed waarom chinezen zo gek zijn op onze cultuursteden.
Hier sluit ik het hoofdstuk China dan af. Indien iemand opmerkingen heeft over bepaalde zaken, of nog vragen, mag je ze me altijd stellen ^^

Volgende posts zullen eerder over herexamens gaan, bollywooddans, nieuw kot, het belang van orde en netheid, de mentale omzwervingen van een vergeten watergeestje en kavani-grammatica alsook pelgrimrituelen... (en nog veel meer he ;)

Bye ^^

Dag Er en San ;)

Ni hao

Tijd voor een update. Gisteren (maandag) was onze eerste volle dag in Tianjin. Na lang te slapen, tot twaalf uur begot, hebben we ons klaargemaakt en onze valiezen een beetje uitgepakt en smiddags een soort wokgerecht gemaakt in het primitieve keukentje. Een oud gasvuurtje, afwassen in een plastieken bak omdat de gootsteen niet afsluit.. Het was eens iets anders. Maar het was wel lekker.

Het weer was heel bedompd en grijs en de Toren was in een laagje smog gehuld. We lieten ons echter niet tegenhouden om een wandelingetje te maken in de buurt. Twas lekker warm, maar toch vreemd vochtig en grijs weer.. Wat later kwam papa thuis en we maakten ons klaar om te gaan eten. Eerst zochten we naar een goedkope groentenmarkt en liepen door wat groezelige steegjes. De groentenmarkt – die herkenbaar was door z’n Koreaanse uithangborden – was echter gesloten. Vervolgens liepen we door een jongerenbuurt of zoiets, met wat flashy kapperszaken in een vervuild straatje. We zagen een chinees met een opvallende blonde coupe… (erg he :p) Wat verder kwamen we ook het kapsalon tegen waar papa z'n haar al eens liet knippen.

De Tower - zoals ik hem dus noem

o.a. een kapperszaak ;)

Daarna liepen we via de dwarsstraat van de third naar de second avenue, waar we hadden afgesproken met een collega van pa’s werk, en zijn vrouw en twee dochtertjes. Sympathieke mensen en het deed deugd van eens Vlaams te horen :D want dat chinees overal, man man man. Ik heb lekker gegeten in een resto waarvan de eigenaar een duitser was, en dat was te merken aan de inrichting en de menukaart. Wederom heb ik dus geen chinees gegeten. Na een gezellige avond, waarbij Laurence, de vrouw van Kurt ons veel wist te vertellen over China en vooral Tianjin, waar de leuke plaatsjes waren, tips voor vervoer enzoverder, gingen we weer naar het appartement na nog een avondwandelingetje gemaakt te hebben. Daarna gingen we slapen.
Nou… niet echt slapen. Door de jetlag en de hitte raakte ik niet in slaap. Ben dan maar rond vijf uur smorgens weer opgestaan voor een vroeg ontbijt, terwijl het buiten klaar begon te worden en nog wat chatten met het thuisland, waar het nog maar elf uur ’s avonds was. Rond zes uur opnieuw in mn bed gekropen, en geslapen tot twaalf uur dan weer. Dat was niet echt de bedoeling.

Zo was het intussen dinsdag geworden. Elise ging shoppen met Laurence in de winkelstraat van Tanggu (het district waarin we ons bevinden), en we moesten nog vlug naar de Tescoo om wat voeding en drank. Het regende en we liepen gezellig in ons tshirtje onder de paraplu, terwijl het wat druppelde. Regen is plezant als het warm is :p
In de Tescoo was het weer druk, maar dat was leuk, die chinezen staren mij en mn zus soms nogal aan, en proberen van tijd tot tijd een gesprek, maar verder dan ‘hellow’, of ‘ni hao’ raken we meestal niet. De kennis van het Engels is echt nihil. En dat in een economisch centrum.
Wat me ook opvalt is dat hier allemaal andere beestjes zitten dan in België. Talloze zwaluwen vliegen hier rond in de stad, en nesten onder afdaken of in bomen, grote libellen zweven boven de parking rond de Tower, en bij ons oprit fladderde een grote vleermuis rond, pal boven onze hoofden.

Winkelstraat van Tanggu

Deze namiddag ruimde ik het appartement wat op en deed de afwas. Het had zo z’n charmes. Buiten bleef het regenen terwijl Elise met Laurence weg was. Toen ze een paar uur later terug kwam leerden we de chinese cijfers en een paar elementaire zinnetjes. Het is verschrikkelijk. Al die klanken lijken op elkaar en die tonen zijn nog het hatelijkst van al.

Rond zes uur kwam papa thuis en rond zeven uur zetten we koers naar een chinees restaurantje langs de third avenue. Ik keek mn ogen weer uit op het verkeer, de brede voetpaden, maar vooral weer de vele lichtjes langs de weg. Dit mag dan misschien beetje kinderachtig klinken, maar het is echt leuk. De nacht is hier absoluut niet saai. Ik heb al vele foto’s genomen, hoewel die nooit volledig de sfeer kunnen weergeven. De lichtjes van Third Avenue

‘Bij de rokskes’ was het lekker. Waarom noemen we dit restaurant zo? Omdat de opdiensters gekleed waren in schotse outfit. met hoog opgetrokken kousen, minirok en vestje in schots motief… Het eten werd weer met grote intervallen opgediend, maar het was wel lekker. Heel lekker zelfs – vooral de rundsreepjes -, en ik heb die techniek om met stokjes te eten eindelijk beet. Yay !

Bij het naar huis gaan opnieuw nog wat rondgelopen en nu zit ik hier dit te typen.
Tot zover was het eigenlijk best een rustige vakantie, dat merken jullie wel… maar het is ideaal om een beetje een beeld te vormen van deze wereld die zo verschillend is van de onze. Ik amuseer mij hier super. Ben hier heel ontspannen.
Morgen maken we een uitstap (met Laurence en haar kindjes) naar het centrum van Tianjin, waar hopelijk iets meer cultuur te rapen valt, en vrijdag vertrekken we voor vier dagen naar Beijing met papa, waar we een lang lijstje af te werken hebben. Het Tienanmenplein, de Verboden Stad, het Bei Hai park, de Tempel van de Hemel, het Zomerpaleis, de chinese Muur, … Ik hoop echter dat we ook minder bekende dingen kunnen bezoeken. In het centrum van Beijing is een grote moskee !! Die had ik graag gezien. En er is ook een heuse Tibetaanse tempel ergens verdoken, die wel 63 meter hoog is. Maar goed… we zien wel.
Nu sluit ik af en kijk om nog wat foto’s te uploaden.
Tot gauw !!

Zaijian xx

Uitzicht vanop de oprit van ons appartement

Third Avenue

First Day

Ni hao !
Eindelijk in China.
Gisteren zijn we omstreeks twee uur dertig vertrokken uit Desselgem richting Lille, waar we de tgv namen, nadat we de tickets ingewisseld hadden aan het loket, richting Charles de Gaules, Parijs. Die luchthaven in Parijs is dan misschien wel veel groter dan Zaventem, maar ik vond hem ook veel leuker en prachtiger om te zien en zo :p Na wat wachten begon algauw het tien uur lange vliegen.

Man dat was lastig :p Tien uur stil zitten is niet aan mij besteed, maar ik heb het toch overleefd. We stegen op toen het nog licht was in Parijs, om algauw via Finland en Siberië te vliegen, terwijl de nacht ettelijke graden zuidelijker onder ons door gleed. Wanneer we via Mongolie (we vlogen pal boven UlanBatar) Beijing bereikten was het reeds ochtend in China, dus de nacht is letterlijk aan ons voorbijgegaan. Geslapen heb ik allerminst. De ons omringende chinezen op de vlucht leken daar echter veel minder moeite mee te hebben. De man naast mij heeft gedurende tien uur geen woord gezegd, een uurtje geslapen en de overige negen uur gewoon voor zich uit zitten staren. Vreemd volk hoor.

In de luchthaven van Beijing wachtte vaderlief ons op, en we zetten koers naar Tianjin, onder een hete zon, in een oude voiture, zo'n twee uur en een half. Ik moet zeggen dat dat er toch wat te veel aan was. Bochten nemen in vierde of vijfde vitesse, oversteken via de pechstrook (rechts dus), constant getoeter, en absoluut geen beenruimte...
Het appartement zelf is heel ruim en groot en super om te vertoeven. Na wat te bekomen, zijn we boodschappen gaan doen in een chinese supermarkt. Enorm fruit en groentenaanbod, merendeel had ik nog nooit gezien. Ook aquaria met levende visjes en schelpdieren die vers gehouden worden, het had iets heel exotisch...

Echt exotisch is het hier niet hoor, alles is nieuwbouw, naar westers model, dus de straten zijn allemaal brede avenues met hoog oprijzende blokken, die snachts in een soort Vegas imitatie veranderen, want chinezen houden blijkbaar van lichtreclames en kitcherige kleurtjes.
Deze foto heb ik niet genomen. Ik vond hem op het internet, maar we zitten zowat vlakbij die grijze toren gelogeerd.
Na heel lekker gegeten te hebben in een iers restaurant (door chinezen uitgebaat natuurlijk) gingen we weer naar het appartement, waar een airco voor heerlijke verkoeling zorgt. Dag en nacht, door de smog is het hier constant warm en ietwat vochtig... dat wordt wennen.
En de smog is erg hier, misschien nog een geluk dat het maar voor twee weken is :p, of ik zou beginnen vrezen voor mn gezondheid. Aan gezonde voeding zal er hier dan weer geen tekort zijn.

Tot zover mn eerste indrukken van dit deeltje van het reusachtige China. Ik bevind me in Teda - wat staat voor Tianjin Economic-technological Development Area -, een onderdeel van de stad Tianjin, die zo'n 10 miljoen inwoners bevat...
Ik denk dat ik me nu ga douchen ! Tis tijd om te gaan slapen.
xx

Ready To Go

Haydiehow

Um... Keb een tijdje niet geschreven wegens het thuiszijn en niet zo toegankelijk zijn van de computer. Mn examens liggen ondertussen al een tijdje achter mij, alsook de uitslag (die niet zo denderend was, maar ach ^^ leve herexamens). Maandag ben ik naar huis gegaan, om den dinsdag een dagje aan de zee van Wenduine te vertoeven met de mama en de zus. Plezant. Woensdag wat huiselijke taakjes opgeknapt, donderdag gaan shoppen in gent met Elise, maar twas een moeilijke zoektocht. Vrijdag valies gemaakt en vandaaaaaag beetje aan't stressen. Nog wat geholpen in't kapsalon en valies gecheckt, dus we zijn ready to go. Ongeloofelijk vind ik het eigenlijk wel.
Vorig weekend was wel funnig. Was verjaardagsfeestje van Cedric, was goed feestje, fascinerende dingen gezien :p ook leuke dingen meegemaakt. Yay.
En dus zit ik hier te wachten. Kheb eigenlijk honger. Ik zoek mij iets om te eten, en de volgende keer dat ik van mij laat horen zal dan in China zijn i guess..

Sweet Kisses
Me

The Last Exam

Namaste !

Vanaf heden zullen mn zomerse avontuurtjes en dergelijke andere ervaringen hier van tijd tot tijd neergeschreven worden =) Tenminste als mn luiheid mij niet saboteert in het schrijven.
Het grote evenement dat nu voor de boeg staat, is het vertrek naar Tianjin, China op 5 juli. Ik begin er serieus naar uit te kijken hoe het daar zal zijn, hoe mn vader zijn plan daar trekt, en of het eten daar even lekker is als hier :p
Voorlopig zit ik nog in Gent, de examens zijn nog bezig, morgen mn laatste (islamwereld)... Dat betekent dat ik reeds zal afronden, aangezien syrisch en egyptisch nationalistische geschiedenis zich niet zomaar in mn hersens komen nestelen...

Cheerz !
(hoe dat in't chinees gaat, zal ik binnenkort wel weten hoop ik)