woensdag 29 oktober 2008

Florida

Hii, how are you??

Deze zin heb ik enorm vaak gehoord de laatste weken. Amerikanen zijn (over het algemeen) zo vriendelijk. En ze menen het echt. Alleen jammer dat ze je niet langer dan vijf minuten onthouden.
Florida was echt een super reisje ! We hebben mooi de toerist uitgehangen en pretparken, waterparken, shoppingcentra en Miami bezocht ^^ De Amerikaanse cultuur is volledig anders dan de Europese cultuur, het valt moeilijk te beschrijven hoe het nou werkelijk was. Orlando is alleszins een leuke stad... de stad van de feel good. We zaten gelogeerd in het Sheraton Safari Hotel, maar eten zat niet inbegrepen, dus gingen we elke dag naar de supermarkt, of een food-court (of -plaza, as you wish), of naar een fastfood-keten. 
Normaal was gepland dat we een villa in Inverness en een auto tot onze beschikken zouden hebben, maar door tegenslag en extreem strenge wetgeving raakten we aan geen auto. Daardoor leek het nogal nutteloos om opgesloten in een villa te zitten, zonder dat we ons konden verplaatsen. Cedric zocht dus vlug een noodoplossing, en die diende zich aan in het Sheraton Safari hotel, dat in de buitenbuurt van Orlando lag, net bij de vele pretparken. Nou, al bij al werd dat toch nog super! 't Was een mooi hotel, met sjieke kamers en zo. En van daaruit konden we ons makkelijk verplaatsen met taxi. Een auto ging sowieso ook geld gekost hebben...

Onze eerste week werd de drukste, waarin we de omgeving wat verkenden, en uitstapjes maakten naar Seaworld, Disney's Typhoon Lagoon, Premium Outlet Mall en Busch Gardens Africa (in Tampa). Vier superleuke uitstapjes ! Seaworld had een dolfijnshow die me nog jaren zal bijblijven... De reusachtige golven in Typhoon Lagoon mis ik nog elke dag... De Outlet Mall had kleding en schoenen aan belachelijk lage prijzen en de rollercoasters van Busch Gardens waren pure fun. Meer valt te zien op foto's en op het filmpje dat ik ook zal proberen te uploaden bij deze post.
In Typhoon Lagoon heb ik een indische familie ontmoet, die waren zooo sympathiek ! Kheb er een klein uurtje mee staan praten, over werkelijk van alles. Belgie, Amerika, India, frieten, recycleren, bier, studeren, de dikke mensen in Amerika, etcetera. Haar naam was Anu, en zijn naam Raj (koning). Ze was werkelijk een beetje overd
onderd toen ik een paar woordjes Hindi sprak (haar eigen kinderen spraken zelfs geen Hindi).
En ja, de mensen zijn er werkelijk zo dik. In Typhoon Lagoon werd ik er eventjes niet goed van eigenlijk, hoe erg dat ook mag klinken. Overal waar je keek zag je overpuilende buiken en zo. Heel ongezond... maar hoe leven de Amerikanen dan ook? De fastfoodketens tieren er welig... Gewone restaurants heb ik er niet gezien... behalve dat leuke indische restaurantje dan waar we eens geweest zijn :)

Wat ons ook opviel is dat alles met kredietkaarten betaald wordt. Tot hamburgers en taxiritten aan toe ! Kaart doorschuiven en voila, klaar is kees. Niet moeilijk dat het land in een economische crisis zit als alles op krediet wordt betaald.

Na de eerste week gingen we naar Miami voor twee dagen, per trein. Dat was een aparte ervaring. Miami was reeds zo anders dan Orlando. Veel ruiger, en duurder. Ik vertel er later nog wel eens meer over. Veel vond er ik alleszins niet aan. Het regende van tijd tot tijd, de rode vlag hing uit aan het strand, en veel wind, bijna stormachtig (wat eigenlijk nog leuk was). Maar er viel gewoon niet veel te beleven, tenzij je veel geld hebt. 
Dus toen gingen we terug naar Orlando voor nog wat rustige ontspannende vakantie. En dat lukte heel goed ^^ Met spijt namen we afscheid van Orlando, en ik had serieus wat tijd nodig om terug te wennen aan Belgie, dat zo anders is ! Grijzer, en kouder en onvriendelijker... maar misschien ook wel echter :) 

woensdag 22 oktober 2008

Sri Sri Durgapuja 2008 @ Köln !!

Namaste ! 

Bijna drie weken terug bevond ik me nog in Keulen, nu heb ik reeds een reis van twee weken naar Florida achter de rug. Over die reis vertel ik later meer, maar nu had ik het graag nog even gehad over de Sri Sri Durgapuja in Keulen.

Nou, 't was dus heel leuk. Na een lange rit door weer en wind (het waaide en regende en was nogal koud die dag), kwamen aan in het cultureel centrum waar we moesten zijn. Over het algemeen vond ik het wat vreemd allemaal. Het was een typisch Bengaals feest en er waren reeds enkele families die in de grote zaal wat praatten, keuvelden en kennis maakten. In de hoek van de zaal stond een podium met een groot Durga beeld op. Enkele mensen zaten op het tapijt op het podium al wat te bidden of mss gewoon te praten.

Terwijl wij daar ook wat rondhingen, kwam langzaam meer volk toe en rond vijf uur startten de programma's. Veel snapte ik er niet van. En dat was niet omdat het in het Bengaals was of zo. Er leek gewoon weinig structuur in het geheel te zitten. Maar dat stoorde mij niet. Intussen verdwenen wij achter de coulissen om ons op ons gemak op te tutten.
En toen gebeurde het !! Iemand kwam ons melden dat Irina en ik om zeven uur moesten optreden. Dat was over een half uur reeds. De stress die er al was, werd opeens drie keer zo erg. En tegelijk moest ik me dan zodanig vlug klaarmaken dat ik amper de tijd had om er nog over na te denken. Ik overliep het dansje nog even in mn hoofd, en toen moest ik op. M'n hart bonsde in mn keel.
Het moment dat je opkomt is altijd zo iets vreemds. Ik wou echt weglopen, maar je weet dat dat niet 
kan... En dan kom je op dat podium, zet je over je angst, en gaat de stress langzaam weg. Tegen het einde van het liedje kon ik er al wat van genieten. Maar voor ik dat goed en wel besefte was het voorbij ! Nou nou... had ik hier nu zo lang voor geoefend? Ik was eigenlijk wat ontgoocheld. Vooral omdat ik er ondertussen was achtergekomen dat optreden helemaal zoooo eng niet is. We namen een gele roos in ontvangst en verdwenen toen van het podium. Het publiek was alvast heel enthousiast geweest, dus ik was wel blij ^^
Ik ging vervolgens aan de tafels zitten, bij de familie van Irina en Tillo en de mama van Ayla, die ons gevoerd had. De meisjes van Gori kaDance bleven echter achter de coulissen, zich optutten en outfits aandoen en bracelets en oorringen en juwelen en valse haarstukken en zo. Zij zouden zo (na de overheerlijke indische maaltijd) optreden. Eerst Nimbooda in zigeunerstijl, daarna Irina met een dansje uit haar kindertijd (wat heel knap gebracht was, gezien het feit dat ze het al die jaren niet één keer meer herhaald had), en daarna nog Aaja Nachle. Opnieuw veel applaus en enthousiasme.
Ik had me intussen reeds omgekleed, maar het publiek wou een bisnummer. Namelijk Kajra Re nog eens, maar dan met z'n vijven, en niet alleen Irina en ik. Nou, ik spoedde me achter de coulissen, en liet een spoor van westerse kleding achter in de gang terwijl ik me terug in indische outfit schoot. Tijd om mn tulband opnieuw aan te doen was er echter niet meer. Ben dan maar zonder tulband het podium opgeschoten, en was het niet van die vriendelijke meisjes achter de coulissen geweest, had ik mn kousen nog aangehad...

Deze keer voelde me toch al een stuk relaxer, en ik probeerde me iets meer te geven. Mensen vanop de eerste rij begonnen mee te dansen... de sfeer zat er in. Op het einde groot applaus. Wii, ik was tevreden ! En de mensen in Keulen waren ook content ^^ We kregen nog allemaal een roos, en veel schouderklopjes achteraf. Dat was zo fijn, als je weet dat die mensen ervan genoten hebben. 

Om eerlijk te zijn, ik vond dat ik helemaal niet zo schitterend gedanst had. Vooral qua enthousiasme en overtuiging... het kon nog veeeel beter, bewegingen groter maken en zo, krachtiger overkomen... maar ach :) Dan weet ik dat weer voor de volgende keer, he.

Na dat alles bleven we nog een tijdje praten en van de sfeer genieten, maar rond elf uur wendden we ons toch huiswaarts. Het was nog een lange rit, maar we haalden het. Tegen drie uur dertig lag ik toch in m'n bed. Het was een mooie dag ! En ik ben blij dat ik die ervaring mocht meemaken.

woensdag 1 oktober 2008

Begin van nieuw schooljaar = chaos

Namaste

Ik was de laatste weken af en toe komen piepen hier, en altijd dacht ik van 'oh, ik moet dringend nog eens iets schrijven', maar het ding was dat ik gewoon nooit wist WAT ik nu precies moest schrijven. Het is niet dat er niets gebeurt, oh nee, verre van.

Zondag is er het optreden in Keulen waar ik toch al lichtjes nerveus voor begin te worden... waaah. Kheb mn outfit al, waaronder een prachtige rode tulband ^^. Deze week trouwens veel repetities achter de rug. Irina is een geestige en de oefensessies verlopen vlot. Tis leuk om er weer eens mee bezig te zijn. Ik kan me er wat in afreageren he. Donderdag is er trouwens alweer de eerste bollywoodles van Gwenda.

Daarnaast ook steeds weer problemen bij het vinden van een fiets die werkt... Alsook problemen met de betaling van telenet-internet. Door dat en andere gebeurtenissen, loop ik de laatste tijd iets nerveuzer dan anders... straks neem ik een rustig bad, dat zal deugd doen. Zo'n heet bad doet echt wonderen. Volledig afgesloten van de buitenwereld terwijl je voelt hoe het warme water je sust en kalmeert. Hmm.

De lessen zijn ook weer volop bezig, en daar geniet ik wel van. Vreemd genoeg...
Volgende week dinsdag echter zal ik er een tijdje niet zijn. Ik vertrek dan voor twee weken naar Amerika, meer bepaald Florida. Het beloofd een super reisje te worden, dus ik kijk er enorm naar uit. Alleen de gedachte om nog twee weken zon op mn snoet te ervaren... ja ja.... hmm super ^^ Dan ben ik helemaal klaar voor de winter. En heb ik nieuwe verhaalstof voor op mn blog. Kan al bijna niet meer wachten :D

Tot later !
xxx