Bijna drie weken terug bevond ik me nog in Keulen, nu heb ik reeds een reis van twee weken naar Florida achter de rug. Over die reis vertel ik later meer, maar nu had ik het graag nog even gehad over de Sri Sri Durgapuja in Keulen.
Nou, 't was dus heel leuk. Na een lange rit door weer en wind (het waaide en regende en was nogal koud die dag), kwamen aan in het cultureel centrum waar we moesten zijn. Over het algemeen vond ik het wat vreemd allemaal. Het was een typisch Bengaals feest en er waren reeds enkele families die in de grote zaal wat praatten, keuvelden en kennis maakten. In de hoek van de zaal stond een podium met een groot Durga beeld op. Enkele mensen zaten op het tapijt op het podium al wat te bidden of mss gewoon te praten.
Terwijl wij daar ook wat rondhingen, kwam langzaam meer volk toe en rond vijf uur startten de programma's. Veel snapte ik er niet van. En dat was niet omdat het in het Bengaals was of zo. Er leek gewoon weinig structuur in het geheel te zitten. Maar dat stoorde mij niet. Intussen verdwenen wij achter de coulissen om ons op ons gemak op te tutten.
En toen gebeurde het !! Iemand kwam ons melden dat Irina en ik om zeven uur moesten optreden. Dat was over een half uur reeds. De stress die er al was, werd opeens drie keer zo erg. En tegelijk moest ik me dan zodanig vlug klaarmaken dat ik amper de tijd had om er nog over na te denken. Ik overliep het dansje nog even in mn hoofd, en toen moest ik op. M'n hart bonsde in mn keel.
Het moment dat je opkomt is altijd zo iets vreemds. Ik wou echt weglopen, maar je weet dat dat niet
kan... En dan kom je op dat podium, zet je over je angst, en gaat de stress langzaam weg. Tegen het einde van het liedje kon ik er al wat van genieten. Maar voor ik dat goed en wel besefte was het voorbij ! Nou nou... had ik hier nu zo lang voor geoefend? Ik was eigenlijk wat ontgoocheld. Vooral omdat ik er ondertussen was achtergekomen dat optreden helemaal zoooo eng niet is. We namen een gele roos in ontvangst en verdwenen toen van het podium. Het publiek was alvast heel enthousiast geweest, dus ik was wel blij ^^
Ik ging vervolgens aan de tafels zitten, bij de familie van Irina en Tillo en de mama van Ayla, die ons gevoerd had. De meisjes van Gori kaDance bleven echter achter de coulissen, zich optutten en outfits aandoen en bracelets en oorringen en juwelen en valse haarstukken en zo. Zij zouden zo (na de overheerlijke indische maaltijd) optreden. Eerst Nimbooda in zigeunerstijl, daarna Irina met een dansje uit haar kindertijd (wat heel knap gebracht was, gezien het feit dat ze het al die jaren niet één keer meer herhaald had), en daarna nog Aaja Nachle. Opnieuw veel applaus en enthousiasme.
Ik had me intussen reeds omgekleed, maar het publiek wou een bisnummer. Namelijk Kajra Re nog eens, maar dan met z'n vijven, en niet alleen Irina en ik. Nou, ik spoedde me achter de coulissen, en liet een spoor van westerse kleding achter in de gang terwijl ik me terug in indische outfit schoot. Tijd om mn tulband opnieuw aan te doen was er echter niet meer. Ben dan maar zonder tulband het podium opgeschoten, en was het niet van die vriendelijke meisjes achter de coulissen geweest, had ik mn kousen nog aangehad...
Deze keer voelde me toch al een stuk relaxer, en ik probeerde me iets meer te geven. Mensen vanop de eerste rij begonnen mee te dansen... de sfeer zat er in. Op het einde groot applaus. Wii, ik was tevreden ! En de mensen in Keulen waren ook content ^^ We kregen nog allemaal een roos, en veel schouderklopjes achteraf. Dat was zo fijn, als je weet dat die mensen ervan genoten hebben.
Om eerlijk te zijn, ik vond dat ik helemaal niet zo schitterend gedanst had. Vooral qua enthousiasme en overtuiging... het kon nog veeeel beter, bewegingen groter maken en zo, krachtiger overkomen... maar ach :) Dan weet ik dat weer voor de volgende keer, he.
Na dat alles bleven we nog een tijdje praten en van de sfeer genieten, maar rond elf uur wendden we ons toch huiswaarts. Het was nog een lange rit, maar we haalden het. Tegen drie uur dertig lag ik toch in m'n bed. Het was een mooie dag ! En ik ben blij dat ik die ervaring mocht meemaken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten