Rothumeur.

Hier ben ik nog eens.
Ik had een aantal heel lastige dagen en dan schrijf ik niet zo makkelijk. Huilbuien, droevig zijn, niet weten wat er gebeurt, de radeloosheid, aargh, het is soms een echte hel waar ik door ga.
Ik heb nu al vijf ascitespuncties (vochtaflatingen) achter de rug, en ik ga er twee per week nodig hebben. Wrs elke dinsdagmiddag en vrijdagmiddag. Zoiets duurt maar een paar uur als het vlot verloopt dus het zou me meer voordelen dan nadelen moeten geven. Nu wachtte ik soms te lang, met als resultaat dat ik twee dagen kapot ging van overdreven spanning in de buik vooraf en achteraf twee dagen last had van mijn buikinhoud die zich herschikte als er weer vijf liter uit verdwenen was. Niet echt ideaal dus.
Vandaag en gisteren was't mooi weer, jeeeeej, vandaag bijna te warm, maar het maakt me toch een beetje blij. Ik sta de voorbije dagen vooral heel heel humeurig en ik doe er alles aan om weer wat meer te lachen en vrolijk te zijn en niet te vlug geïrriteerd. Ik ben benieuwd hoe ik me na zaterdag ga voelen, want dan heb ik een 'speciaal gesprek' met iemand die ik dringend nog eens moest spreken. Hopelijk valt het allemaal uiteindelijk mee.
Zo dat is het voorlopig dan. Bweh, en hopelijk gauw minder humeurig.
xx